Baarìa: de nieuwste film van Tornatore

Als je 37 weken zwanger bent, heb je zomaar ineens de mogelijkheid vanwege slaapproblemen om 6 uur in de ochtend te beginnen aan de film Baarìa, van de regisseur Tornatore. De film duurt 2,5 uur, dus je moet wel een beetje zitvlees hebben. Bovendien moet het verhaal het hebben van mooie beelden, diepzinnige en veelbetekenende blikken die uitgewisseld worden met een muzikaal sentimenteel decor van viooltjes.

Familie epos

Toch ben ik ook niet geheel onberoerd gelaten door het familie epos dat zich uitstrekt van de jaren 30 tot 70 van de vorige eeuw. Tornatore laat een beetje het stereotype Italiaan zien: drukke families, chaos, bazige vrouwen en mannen. Mensen met een slecht onderbouwde maar heel nadrukkelijk aanwezige politieke mening waarbij de passie voor het argument voorop staat. Daar heeft iedereen wel sympathie voor denk ik.

Sentimenteel

Uiteindelijk is het die passie en het sentiment die de kwaliteit van Baarìa ook schaden.  De historische setting, Mussolini, de politieke strijd tussen communisten en katholieken ontbreekt nagenoeg. Dit had naar mijn mening meer uitgediept kunnen worden. Nu is het vooral veel romantisch gezwaai met rode vlaggen. Het ballen van gebruinde stevige boerenmannen armen in een vuist naar de maffiosi en grootgrondbezitters. Het stempel van de schrijver zijn duidelijk aanwezig. Zijn passie voor cinema, ontstaan in zijn jeugd en zijn vaderland Sicilie. Dit lijkt nu bijna een handelsmerk waarmee hij in herhaling valt. Als je in staat bent om tijdens het kijken van een film de film even stop te zetten (omdat het zo lang duurt) of ondertussen aan andere dingen te denken, is er iets niet goed.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *