Taalonderwijs aan de volksuniversiteit

Als taaldocent heb ik vier jaar gewerkt voor volksuniversiteiten. Een interessante en bijzonder leuke periode maar ook een periode waarin ik me soms heb verwonderd over de gang van zaken. De volksuniversiteit is een idealistische instelling. Een instituut ván mensen vóór mensen. Dat is een mooi gegeven. Hier wilde ik graag bij werken toen ik begon in 2008, omdat plezier met anderen en ontspanning in het werk bij mij voorop staan.

De achtergrond van de volksuniversiteiten

Op wikipedia lees ik over de geschiedenis van volksuniversiteiten:

Een begin van volksopvoeding op de beschreven manier werd gemaakt tegen het einde van de 19e eeuw. Het is een begeleidend verschijnsel van de industrialisatie, de groeiende vrije tijd en het nuttig gebruik ervan. Politiek beschouwd staat het opkomende socialisme aan de wieg van deze inspanningen, maar al gauw werden initiatieven in het kader van volksopvoeding en verlichting van de geesten (van de arbeiders) gekopieerd door katholieken en liberalen, omdat ze anders te veel leden zouden verliezen.

De volksuniversiteit kwamen voort uit de Maatschappij tot ’t Nut van ’t Algemeen. Hier beslisten rijke welgestelde heren met goede bedoelingen hoe zij beschaving konden bijbrengen aan het lagere volk, de achtergestelden.

ouderwets onderwijs
foto van de website onderwijsgeschiedenis.nl

Een interessant fenomeen.

Wat gebeurt er in de praktijk? Op de volksuniversiteit kun je pseudo-wetenschappelijke workshops volgen naast wetenschappelijke cursussen. Als je wilt weten hoe je je chakra matcht met je kledingkeuze, kun je ook terecht bij een volksuniversiteit. Of als je wilt weten hoe je mensen dmv handopleggen kunt genezen. Cursussen worden zowel verzorgd door academici als door hobbyisten. Dezen worden gelijk betaald. Doorgaans 25 euro per uur. Wellicht normaal? In de culturele sector is het niet normaal als je veel geld verdient. Dan zul je toch de bedrijven moeten aantrekken als client.

Wat kun je verwachten van een CILS examen?

Een universitair examen doen? Dat klinkt voor veel mensen spannend. Toch is het CILS examen leuk om te doen. Juist om je plezier er in te behouden, in het leren van je Italiaans. Door het behalen van zo’n succes. Het CILS examen is eigenlijk helemaal niet zo moeilijk, als je je goed voorbereid. Als je weet wat je kunt verwachten. Dat ga ik jullie vertellen in dit blog en dan HOP, kunnen jullie het ook!

Het CILS examen is een toets van de Università per Stranieri di Siena. De Universiteit voor Buitenlanders van Siena. De toets is er in 6 verschillende nivo’s. Van A1 tot C2. Die nivo’s zijn opgesteld door de Europese Unie. Meer over die nivo’s kun je lezen in dit blog.

Vijf onderdelen

Een toets bestaat uit 5 onderdelen: luisteren, lezen, een onderdeel dat “analyse van de communicatiestructuren” heet (Italianen houden van dure woorden, laat je er niet door intimideren), schrijven en spreken.

Het eerste onderdeel bestaat uit twee of drie onderdelen waarbij je doorgaans meerkeuzevragen moet beantwoorden over een luisterfragment. Soms vragen ze je wat te schrijven over wat je hebt gehoord.

Bij het tweede onderdeel lees je wat tekstjes, waar je ook meerkeuzevragen over moet beantwoorden.

Niks nieuws dus. Eigenlijk.

Bij de analyse van de communicatiestructuren, krijg je drie verschillende teksten voor je neus waaruit woorden zijn weggelaten. Je moet dan kiezen voor bijvoorbeeld lidwoorden voor nivo A1 en bijwoorden en verbindingswoorden en bijwoorden voor nivo C2. Bij een tweede fragment moet je de  juiste vorm van het werkwoord invullen (dat kan de tegenwoordige tijd van essere of avere zijn voor A1, of de congiuntivo trapassato van piacere voor C2). Bij het derde fragment van dit onderdeel kun je kiezen voor verschillende zelfstandige naamwoorden in een meerkeuze optie.

Ook moet je een brief schrijven, het vierde onderdeel. Dit kan zijn het voorstellen van jezelf voor A1 tot een brief naar de gemeente waarin je je beklag doet over een gat in de weg in Rome waardoor je een ongeluk hebt gehad, voor C2.

Tenslotte is er een mondeling. Ook hier zul je je voor nivo A1 jezelf moeten voorstellen. Bij nivo C2 zul je je mening moeten kunnen geven over een ingewikkeld wetenschappelijk of politiek fenomeen. Dit mondeling wordt opgenomen op geluidsband en opgestuurd naar Siena.

Oefentoetsen

Het beste kun je je voorbereiden door middel van de boeken met oefentoetsen van Guerra Edizioni. De Quaderni CILS. Door een oefentoets te maken weet je beter wat je kunt verwachten en is de kans groter dat je het examen succesvol afsluit. Het hele examen wordt opgestuurd naar Siena, waar de docenten het nakijken. Na circa 3 maanden kun je de uitslag verwachten.

Moedertaal en methode

Vorig jaar had ik een grote klas beginners Italiaans die ik best lastig vond. Ik ben geen succes met grote groepen en de communicatie in het Italiaans en orde handhaven vind ik dan lastig. Ik zag mezelf genoodzaakt terug te vallen op het Nederlands en hierdoor is een groot deel van de cursus in het Nederlands gegaan. Erg jammer, want ik weet: doeltaal = voertaal is beter. In mijn eigen schooltje in Schoonhoven heb ik kleine klasjes waar ik kan kiezen voor doeltaal = voertaal. Maar, soms leg ik de grammatica toch even uit in het Nederlands. Omdat ik er zeker van wil zijn dat het is begrepen.

Tegenwoordig wordt op veel plaatsen geadverteerd met native speakers. Zeker, zij spreken vaak beter hun taal en kennen beter de culturele gebruiken en do’s en don’ts in hun taal. Toch voel ik me gerustgesteld in het feit dat ik een leermodel vorm. Ik heb de taal geleerd en ben daarin een voorbeeld voor mijn leerlingen. Ik weet wat gangbare fouten zijn en welke dingen moeilijk zijn. Leerlingen voelen zich bij mij wellicht meer op hun gemak om fouten te maken. Ook heb ik twee jaar in Italie gewoond, heb ik net C2 examen gedaan, lees ik veel, kijk films en weet hoe de pastamachine werkt.

Ideaalbeeld

Er zijn niet-native speakers die succesvolle romans hebben geschreven in hun tweede taal. Denk bijvoorbeeld aan Kader Abdolah voor het Nederlands. Heel knap is dat. Vloeiend zijn in je taalgebruik, nuances en emoties genuanceerd en gedetailleerd uitdrukken. Dat is mijn ideaal. Niet een roman schrijven, maar me zo genuanceerd uit kunnen drukken in het Italiaans. Dat een Italiaan het mooi vind en niet raar wat je zegt. Dat is een persoonlijk verlangen natuurlijk. Heeft wellicht helemaal niet zoveel te maken met de techniek van de taal.

Eerst denken dan doen

Graag zou ik accentloos Italiaans willen spreken. In Rome dachten ze al dat ik uit Bologna kwam, waar ik studeerde. Maar dat was vast een vals compliment. Ik zie en ruik een ‘crucco’ als ik in de spiegel kijk. Als ik rustig en bedachtzaam spreek, gaat het best goed. Maar als ik betrokken ben bij een onderwerp en mezelf vergeet dan let ik niet op grammatica en uitspraak. Impulsiviteit is wel één van mijn karaktertrekken, dus dat is best lastig.

Didactiek

Pas sinds korte tijd ben ik aan het leren over effectief leren. Ik geef al vijf jaar les en heb al wel geleerd over mijn persoonlijke aanpak, mijn houding en leerstijl als docent, maar ik kom nu pas aan andere dingen toe. Wat werkt en wat werkt niet? Wat zijn de nieuwste inzichten over taalverwerving? Hoe kan ik theater gebruiken in mijn lessen? Wat is een ascolto rilassato? Wat is een esercizio guidato? Hoe kan ik vanaf les 1 Italiaans praten zonder over te hoeven schakelen naar het Nederlands? Ik ben er mee bezig.

Wat maakte jouw favoriete docent tot een goede docent?

Humor: waar lachen ze om in Italie?

Humor is persoonlijk. Toch vinden mensen in hetzelfde land toch hetzelfde grappig. Voor een deel. In Italië worden heel veel grappig gemaakt over stereotyperingen. Verschillen tussen Noord en Zuid, de maffia, de eeuwige student, de politiek. Het leukste is als mensen of een volk om zichzelf kunnen lachen. Je je eigen tekortkomingen ziet, maar er niet over in zit. Dat relativeert een probleem dat je eigenlijk hebt. En dat is fijn.

Italiaanse humor 1: Casa Surace

Casa Surace is een website, YouTube kanaal en Facebookpagina. Zij maken filmpjes die met name gaan over de verschillen tussen Noord en Zuid Italie. In onderstaand filmpje leggen ze uit wat een situatie teweeg brengt in Noord en in Zuid- Italie. Het vragen van de weg bijvoorbeeld. Als je in Milaan de weg vraagt krijg je een kort en helder antwoord en het advies om uit te kijken voor de parkeerwachters op die en die plek. Als je het echter in Zuid-Italie vraagt, krijg je meteen ook allerlei ongevraagd advies en opmerkingen over de zaken die op die weg liggen: waar je goede kaas kunt kopen en wie je tegen zult komen.

Italiaanse humor 2: The Pills

Een ander grappig YouTube kanaal is van The Pills. Dit gaat over een groep studenten, de eeuwigdurende student die 5e jaars “fuori corso” is, dwz aan zijn 9e jaar van zijn studie. Nietsnutten, fanulloni, die veel wiet roken en pretenderen erg cool en wereldwijs te zijn. Deze filmpjes zijn ondertiteld naar het Engels, maar dan moet je bij het tandwielletje van de instellingen even de ondertiteling aanklikken.

Italiaanse humor 3: Lercio

Lercio is de Italiaanse versie van de Speld. Of de Speld is de Italiaanse versie van Lercio. Nep nieuws wordt gemaakt. Grappige manier ook om inkijk te krijgen in Italiaanse fenomenen. De werkelijkheid wordt net een beetje aangepast en zo geridiculiseerd. Maar de basis is vaak wel een kern van waarheid. In dit filmpje is het nieuws dat Berlusconi bij een persconferentie niemand heeft beledigd en niet vulgair was.

Dit zijn relatieve nieuwkomers op het humor gebied. Daarnaast ken ik wat cabaratiers zoals Roberto Benigni, Beppe Grillo of Luciana Littizetto die al een tijdje meegaan. Maar graag kom ik in contact met nieuwe verse humor.

Italiaanse humor 4: spotprenten

Vauro Senesi en Gianluca Constantini maken leuke spotprenten over de politieke situatie in Italie. Soms maakt één tekeningetje in een opslag een ingewikkelde situatie duidelijk.

Waar moet jij erg om lachen in Italie?

Wil jij lachen terwijl je Italiaans leert, kom dan bij mij een cursus Italiaans volgen!

Niet zien, doen of weten in Italië

Nu ik al zo’n tien jaar me onderdompel in de Italiaanse cultuur, weet ik inmiddels dat niet alles wat met Italie te maken heeft goud is. Soms hebben boeken, films of muziek een goede marketing, maar is het gewoon bagger. Daarom hier een lijst van  NO, TI PREGO! in of uit Italie.

Slechte boeken

  1. De schrijver Fabio Volo. Komt binnenkort ook weer een boek van uit in Nederland. Kun je missen. Echt. Ik las zijn boek : “Un posto nel mondo“. Bah.
  2. Het kookboek “Homemade Happiness” pretendeert Italiaans te zijn, maar recepten kloppen niet en of het nu echt Italiaans is?
  3. Het kookboek “Vegetarisch en Vis” van Jolande Burg, hoewel de recepten wel oké zijn is de layout helemaal niet prettig om uit te werken als je aan het koken bent. Veel te druk en niet goed leesbaar.
  4. Het boek “Donau” van Magris is veel te moeilijk voor gewone stervelingen. Begin er alleen aan als je een dubbele master Europese Cultuurgeschiedenis hebt, je cum laude bent afgestudeerd.
  5. Boeken van Cesare Pavese zijn veel te zwaarmoedig 
  6. Don Camillo” van Guareschi mag een culturele schets geven van de strijd tussen communisme en kerk in Italie, het is inmiddels een achterhaalde klucht.

Italiaanse gewoontes die je niet over hoeft te nemen

  1. Als jij om 18:00 een Cappuccino wilt bestellen, dan bestel jij een Cappuccio! Jij doet lekker waar je zelf zin in hebt. En als jij een pizza met ananas wil, dan kun je altijd je eigen blik ananas meenemen naar de pizzeria en die aan de ober geven. Voor de kok. Dat dat in Italie eigenlijk helemaal niet HEURT, dat hoef jij niet te weten.

Films en televisie die je niet  hoeft te zien en te kijken

  1. De cultureel verantwoorde film over het leven in plattelandsdorp “Le Quattre Volte” is een oersaaie film. Niet kijken.
  2. Rai Uno. Bhèè. Tenzij je je Italiaans wilt oefenen. Je hebt er het risico zeer slechte “journalistiek” tegen te komen, zoals van Bruno Vespa, Maurizio Costanzo en Vittorio Sgarbi. Ook zijn er veel te veel sentimentele praatprogramma’s met nitwits, plastisch geherstructureerde dozen op hoge hakken en opdringerige religieuze praatprogramma’s.
  3. Ook niet kijken: de film van de beroemde regisseur Sorrentino “Il Divo”, hoewel het thema erg interessant is, is het verhaal veel te filmisch en saai. Te weinig dialoog en actie.

Niet bezoeken in Italie

  1. Ga niet door de de binnenstad van Venezie lopen om 15:00 ’s middags op 15 Augustus. Het is dan veel te warm en alle winkels zijn dicht. Bovendien lopen er veel te veel toeristen en is de koffie op San Marco veel te duur. De authentieke ervaring is dan een verbrande rode neus.
  2. Ga ook niet naar het Gardameer in de zomervakantie. Veel te toeristisch. Niet meer leuk.
  3. Ga niet naar elke pinacoteca (museum) of élke kerk als je op rondreis bent. Soms word je gewoon moe van al die Madonna’s met kind en nóg een San Sebastiano met pijlen doorkliefd. Bewaar je aandacht voor 1 à 2 musea en kerken, maar ga ze niet allemaal afwerken.

Welke muziek je niet hoeft te luisteren

  1. De muziekgroep “Il Volo”. Vreselijk sentimenteel en kitsch.
  2. Het allerslechtste Italiaanse liedje heb ik ook ooit een artikel over geschreven. Lees daar hier meer over.

Wat is jouw tip om NIET te doen/zien/horen in Italie?

Speeddaten in het Italiaans

Wat is nou de aller allerbeste motivatie voor je Italiaanse les? Juist! De liefde. Daarom gaan we speeddaten in de les, zodat je vast kunt oefenen met elkaar voor het geval je in Italie de échte Romeo of Giulia tegenkomt. Want je wilt natuurlijk niet dat je dan staat te stotteren.

 

Come ti chiami? = Hoe heet je?

Mi chiamo …….= Ik heet…..

Ho……. anni = Ik ben …… jaar

Quanti anni hai? = Hoe oud ben je?

Che lavoro fai?= Wat doe je voor werk?

Di dove sei? =Waar kom je vandaan?

Sono di…… =Ik kom uit……..

Mi piace …… (verbo)  = Ik vind het leuk om te…… (werkwoord)

sorella, fratello = zus, broer

bambini, marito, moglie = kinderen, man, vrouw

Vieni da me? = Kom je bij mij?

Sei molto gentile = Je bent erg aardig

Sei sposato (a)  = Ben je getrouwd?

Dove andiamo in vacanze? = waar gaan we naar toe op vakantie?

Che tipo di musica ti piace?  = Wat voor muziek houd je van?

Ti piace ……. (verbo)  = Vind je het leuk om te ……..(werkwoord)

cucinare, lavorare in giardino  = koken, in de tuin werken

giocare a calcio, a tennis  = voetballen, tennissen

vedere la partita/ il ciclismo in tivù  = wedstrijd/wielrennen op tv kijken

leggere un libro = een boek lezen

ascoltare musica  = muziek luisteren

giochi da tavola  = bordspelletjes

andare a correre = hardlopen

fare dello shopping  = shoppen

Ci vediamo ancora?  = Zien we elkaar nog?

Nuttige woorden bij autopech in Italie

Mij is het ook  eens overkomen. Autopech. Stond ik met mijn gehuurde fiatje langs de kant van de weg doordat ik wilde draaien op de weg en in de berm op een hard voorwerp reed. Bang, lekke band.  Natuurlijk geen reserveband in de achterbak. Al had ik er een gehad, ik kon hem nog niet verwisselen ook. Snel op weg naar een garage! Enkele woorden die van hulp zijn.

In de garage =  in officina

reparateur = meccanico

chiamare / telefonare = bellen

aiuto = hulp

ruota = wiel

non funziona = doet het niet

rotto = gebroken

macchina / automobile = auto

squarciata = gescheurd

buco = gat

ruota di scorta = reservewiel

multa = boete

benzina = benzine

freno = rem

acceleratore = gaspedaal

frizione = koppeling

velocità = versnelling

divieto di sosta = verboden te parkeren

parcheggio = parkeerplaats

autostrada = snelweg

semaforo = stoplicht

striscia pedonale = zebrapad

sedile = stoel

volante = stuur

cruscotto  = Dash board

sportello = deur

sicura = veiligheidsknop

finestrino = raam

specchietto = spiegel

fari = koplampen

frecce = knipperlichten

autoradio = autoradio

cintura di sicurezza = veiligheidsriem

maniglia = handvat/deurknop

marcia = versnelling

antifurto = alarmsysteem

motore = motor

Examen doen op zijn Italiaans!

Onlangs las ik een artikel dat Italianen zo bang zijn op school/ voor hun schoolresultaten. Dat verbaasde mij niks. In Italie gaan de examens nog steeds om het uit het hoofd leren van een eindeloze hoeveelheid data. Die moet je dan in een zenuwslopend mondeling examen kunnen reproduceren.

Mondeling examen

Natuurlijk zijn er docenten die je op je gemak stellen, die je eerst een makkelijke vraag geven. Maar ook zijn er de stuk chagrijnen, die zelf opzien tegen een eindeloze dag van vervelende studentjes die hun huiswerk niet hebben gemaakt en het steeds opnieuw stellen van dezelfde vragen. Ook in Nederland heb je leuke en stomme, goede en slechte docenten, maar in Italie zijn de examens mondeling en krijgen deze verschillen meer betekenis. Moeten er in Nederland bij de mondelinge schoolexamens altijd twee examinatoren aanwezig zijn en een schriftelijke verantwoording worden afgelegd, in Italie ontbreekt dit vaak. Regelmatig was er maar één docent en een schriftelijke verantwoording over mijn resultaat heb ik nooit gezien bij mijn mondelinge examens.

Verhalen over examens uit de praktijk

Ik herinner mij een examen over rechtsgeschiedenis waarbij mij alleen de dag bekend was waarop het examen werd afgenomen. In de wachtzaal bracht ik de dag door met andere studenten, lees: zenuwlijers.  En maar wachten totdat ik werd geroepen. Om 9:00 uur was ik aanwezig, maar uiteindelijk werd ik pas rond 16:00 geroepen dat ik aan de beurt was. Was het mijn gebrekkige kennis van de gang van zaken? Een andere keer ging ik goed voorbereid naar de faculteit om examen af te leggen, was de deur dicht ivm een staking. Jammer was dat. Bij weer een ander examen zat de docent zijn sigaret te roken terwijl ik zijn vragen beantwoordde. Waar ze in Nederland bij een examen over Romeinse geschiedenis al blij waren als je wist wanneer de drie Punische Oorlogen hadden plaatsgevonden, moest ik in Italië weten welke Siciliaanse steden door Grieken en welke door Romeinen waren gesticht.

Taalexamen

Nu ga ik 8 Juni opnieuw een Italiaans examen afleggen van de Universiteit van Siena. Deze wordt in Amsterdam afgenomen bij het Istituto di Cultura.  Het examen duurt minstens 5 uur. Het taalexamen CILS C2 bestaat uit vijf onderdelen. Luistervaardigheid, leesvaardigheid, mondeling, schriftelijk en een soort linguistiek/communicatie. Ik vrees dat ik al na twee onderdelen, die elk weer uit twee tot vier toetsen bestaan, ben uitgeput. Toch is zo’n vreselijk, afzichtelijke toets wel leuk áls je het  haalt. Nog meer dan bij de Nederlandse toetsen heb je het gevoel écht iets bijzonders te hebben gepresteerd.

Heb jij wel eens een examen afgelegd in Italie?

Italiaans kindereten: de drie P’s.

Niet iedereen houdt van koken. Je komt uit je werk, de kinderen hangen aan je been en ondertussen moet je achter het fornuis staan en bedenken: wat eten we in hemelsnaam vandaag weer? En dan dat eeuwige gezeur! “Bhè, dat is echt SUPER vies mama!”, als jij eens je best hebt gedaan.

Echt Italiaans eten is vaak met ingrediënten die kinderen niet lusten. Tijd. Liefde. Wordt niet gewaardeerd. Je wordt genadeloos afgerekend op de hoeveelheid en de soort groente. Aubergine, groene asperges, pompoen: ik houd ervan, maar mijn kinderen niet.  Nadine van bijna drie wil alleen polentafrietjes en gehaktballetjes. Kindereten

Ik ga jullie een geheim verklappen. Ik verbaster mijn Italiaanse gerechten zó, dat tenminste Lukas van vijf gaat mee-eten.  Soms wil ik gewoon geen gezeur aan tafel. Of heel snel iets klaar hebben. Vijftien minuten max.  Daarom geef ik je nu drie gerechten mét groente die kinderen lekker vinden, die je in minder dan 10 minuten klaar hebt en die je, met wat moeite, kunt herleiden tot de Italiaanse keuken. Ik houd me aan de regel van de drie p’s. Want ook de kinderen in Italie houden gewoon van pasta, pannenkoeken en pizza.

 

Italiaans kindereten 1: pasta all’amatriciana

Een klassieker uit de Italiaanse keuken en mijn kinderen vinden het heerlijk. Eigenlijk moet dit met varkenswang, maar zie dat maar eens op de kop te tikken in Schoonhoven. Gewoon gerookt buikspek van het varken dus.  Uit een pakje van de supermarkt.

Ingrediënten: een zakje gerookt spek

één fles biologische tomatensaus (beste prijs/kwaliteit), zonder toegevoegd smaakje

een glas rode wijn (de alcohol verdampt uit de saus, maar de wijn geeft wel smaak aan het gerecht)

pecorino kaas

Bereidingswijze: bak het spek even aan, doe de wijn erbij en laat even pruttelen vijf minuutjes. Doe dan de tomatensaus erbij en laat nog 15 minuten pruttelen. De wijn heeft totaal twintig minuten kooktijd nodig om de alcohol te verdampen. Dus daar houd ik me aan. Alcohol mogen de kinderen wel stiekem doen als ze 14 zijn.  Als de saus klaar is doe je er nog een handje fijn geraspte pecorino doorheen en ecco pronto!

Voor de pasta geldt natuurlijk de gulden regel 1: koop goede pasta (de cecco), kook in een grote pan met veel water met een eetlepel zout en houd je aan de al dente kooktijd.

Last but not least: neem zelf ook een glas wijn. Is goed voor de bloedsomloop.

 

Italiaans kindereten 2: Pizza 

Pizza vinden veel kinderen lekker. Maar hoe krijg je nieuwe smaken door die kinderstrotjes? Ongemerkt! Geef ze iets wat ze kennen en verander het een klein beetje.

Ingredienten: kant en klare pizza bodem

klein pak verse andijvie

gezouten kappertjes

zwarte olijven

mozzarella

Hier is de truc: koop goede ingredienten: gezouten kappertjes hebben ze bij zoet, zout en wijn en goede zwarte olijven met pit bij de Marokkaanse Souk op het Plesmanplein. Bij de Appie hebben ze kant en klare pizzabodems met de tomatensaus er al op. Als je nu de andijvie even kort in wat olie aanbakt vijf minuten kun je deze op de pizza doen met de zwarte olijven. Die gezouten kappertjes moet je even goed onder water afspoelen. Die doe je ook op de pizza, met de mozzarella en dan bak je hem af in 15 of 20 minuten.

In het oorspronkelijke recept van de Napolitaanse pizza vereniging moet deze pizza met provolone kaas. Maar ook daar geld: niet aan te komen, en kinderen hebben liever de vettige niet-uitgesproken mozzarella.  Wil je het op safe spelen, doe dan de kappertjes op de pizzahelft voor de Grote Mensen. Want de kans dat je kinderen die gezouten kappertjes wegkrijgen is vrij klein. We zijn al blij met de andijvie. A small step for (man)kind, a big step for a family.

 

Italiaans kindereten 3: pannenkoeken

Je maakt pannenkoeken. Deze ga je vullen met een Italiaans mengseltje van spinazie, ricotta en parmezaanse kaas. Je vouwt ze dubbel.  De pannenkoeken noem je crêpes, en hoppakee: je hebt een Italiaans gerecht op tafel.

Voor dat mengseltje neem je een glazen pot spinazie (zonder room, niet uit het vriesvak), een bakje ricotta en een hand fijngeraspte parmezaanse kaas. De spinazie, daar moet je het water uitknijpen of even in een vergiet doen. De ingrediënten verwarm je met elkaar even in de magnetron. Hier doe je nog wat zout en peper bij.  Proef even.

In de oorspronkelijke versie doe je er nog bechamel saus overheen en gaat het in de oven. Doe dat maar een keer als je echt tijd hebt. Zondag ofzo. Of als de kinderen het huis uit zijn. Als je met pensioen bent.

Later.

 

Baarìa: de nieuwste film van Tornatore

Als je 37 weken zwanger bent, heb je zomaar ineens de mogelijkheid vanwege slaapproblemen om 6 uur in de ochtend te beginnen aan de film Baarìa, van de regisseur Tornatore. De film duurt 2,5 uur, dus je moet wel een beetje zitvlees hebben. Bovendien moet het verhaal het hebben van mooie beelden, diepzinnige en veelbetekenende blikken die uitgewisseld worden met een muzikaal sentimenteel decor van viooltjes.

Familie epos

Toch ben ik ook niet geheel onberoerd gelaten door het familie epos dat zich uitstrekt van de jaren 30 tot 70 van de vorige eeuw. Tornatore laat een beetje het stereotype Italiaan zien: drukke families, chaos, bazige vrouwen en mannen. Mensen met een slecht onderbouwde maar heel nadrukkelijk aanwezige politieke mening waarbij de passie voor het argument voorop staat. Daar heeft iedereen wel sympathie voor denk ik.

Sentimenteel

Uiteindelijk is het die passie en het sentiment die de kwaliteit van Baarìa ook schaden.  De historische setting, Mussolini, de politieke strijd tussen communisten en katholieken ontbreekt nagenoeg. Dit had naar mijn mening meer uitgediept kunnen worden. Nu is het vooral veel romantisch gezwaai met rode vlaggen. Het ballen van gebruinde stevige boerenmannen armen in een vuist naar de maffiosi en grootgrondbezitters. Het stempel van de schrijver zijn duidelijk aanwezig. Zijn passie voor cinema, ontstaan in zijn jeugd en zijn vaderland Sicilie. Dit lijkt nu bijna een handelsmerk waarmee hij in herhaling valt. Als je in staat bent om tijdens het kijken van een film de film even stop te zetten (omdat het zo lang duurt) of ondertussen aan andere dingen te denken, is er iets niet goed.