Vijf x een Italiaans budget recept

Op het einde van de maand komen veel mensen er achter dat er tóch weer veel centjes uit zijn gegaan naar niet ingecalculeerde plekken. Onverwachte kadootjes, een impulsieve aankoop.  Op het einde van de maand heb je nog 100 euro over voor een week boodschappen doen. Ik vind dat altijd wel een leuke uitdaging en maak er een sport van om zo goedkoop mogelijk te eten. Daarom geef ik je 5 budgetrecepten voor vier personen onder de vijf euro.

Recept 1:

Een klassieker: spaghetti met tomatensaus. Als je goede spaghetti koopt (De cecco) en goede tomatensaus (Mutti), eet je nog lekker ook! Fruit voor de saus eerst een uitje met knoflook en laat de saus even een klein half uurtje goed pruttelen op het vuur. Houd je aan de kooktijd voor al dente pasta en zout het water voordat je de pasta er in doet.

Recept twee:

Bietjesrisotto. Het recept staat op de website van Italie Uitgelicht. Je kunt ipv. gort ook gewone rijst of risotto gebruiken.

bietjesrisottoRecept drie

Knodeln: je mengt een homp oud brood (dat je in stukjes hebt gescheurd) met melk zodat het doorweekt is. Vervolgens doe je er spinazie doorheen, 2 eieren, 4 eetlepels bloem en maak je er balletjes van met behulp van nog een beetje bloem. Deze kook je 10 à 15 minuten.

Recept vier

In de zomer kun je pesto maken met basilicum uit eigen tuin. Maar je kunt in de winter ook boerenkoolpesto maken. Dan meng je een pak boerenkool, met wat olijfolie, een teentje knoflook, wat cashew noten en een stukje kaas —> in de blender / staafmixer. Ook lekker door de pasta. Of je maakt artisjokpesto. Daarvoor mix je een blik uitgelekte artisjokken met wat kaas en olijfolie.

Recept vijf

Je kunt pizza maken (of calzoni) met gewokte andijvie en gezouten kappertjes. Voor pizza en calzoni heb je alleen bloem, gist, zout en water nodig. De gezouten kappertjes zijn wat duurder (en die moet je goed afspoelen) maar met de goedkope andijvie blijf je onder het budget. Eventueel doe je er nog wat zwarte olijven bij.

Kun je ook nog wel wat inspiratie gebruiken voor Italiaans eten met kinderen? Kijk dan voor drie Italiaanse kindergerechten op deze pagina!

Buon appetito

Wat kun je verwachten van een CILS examen?

Een universitair examen doen? Dat klinkt voor veel mensen spannend. Toch is het CILS examen leuk om te doen. Juist om je plezier er in te behouden, in het leren van je Italiaans. Door het behalen van zo’n succes. Het CILS examen is eigenlijk helemaal niet zo moeilijk, als je je goed voorbereid. Als je weet wat je kunt verwachten. Dat ga ik jullie vertellen in dit blog en dan HOP, kunnen jullie het ook!

Het CILS examen is een toets van de Università per Stranieri di Siena. De Universiteit voor Buitenlanders van Siena. De toets is er in 6 verschillende nivo’s. Van A1 tot C2. Die nivo’s zijn opgesteld door de Europese Unie. Meer over die nivo’s kun je lezen in dit blog.

Vijf onderdelen

Een toets bestaat uit 5 onderdelen: luisteren, lezen, een onderdeel dat “analyse van de communicatiestructuren” heet (Italianen houden van dure woorden, laat je er niet door intimideren), schrijven en spreken.

Het eerste onderdeel bestaat uit twee of drie onderdelen waarbij je doorgaans meerkeuzevragen moet beantwoorden over een luisterfragment. Soms vragen ze je wat te schrijven over wat je hebt gehoord.

Bij het tweede onderdeel lees je wat tekstjes, waar je ook meerkeuzevragen over moet beantwoorden.

Niks nieuws dus. Eigenlijk.

Bij de analyse van de communicatiestructuren, krijg je drie verschillende teksten voor je neus waaruit woorden zijn weggelaten. Je moet dan kiezen voor bijvoorbeeld lidwoorden voor nivo A1 en bijwoorden en verbindingswoorden en bijwoorden voor nivo C2. Bij een tweede fragment moet je de  juiste vorm van het werkwoord invullen (dat kan de tegenwoordige tijd van essere of avere zijn voor A1, of de congiuntivo trapassato van piacere voor C2). Bij het derde fragment van dit onderdeel kun je kiezen voor verschillende zelfstandige naamwoorden in een meerkeuze optie.

Ook moet je een brief schrijven, het vierde onderdeel. Dit kan zijn het voorstellen van jezelf voor A1 tot een brief naar de gemeente waarin je je beklag doet over een gat in de weg in Rome waardoor je een ongeluk hebt gehad, voor C2.

Tenslotte is er een mondeling. Ook hier zul je je voor nivo A1 jezelf moeten voorstellen. Bij nivo C2 zul je je mening moeten kunnen geven over een ingewikkeld wetenschappelijk of politiek fenomeen. Dit mondeling wordt opgenomen op geluidsband en opgestuurd naar Siena.

Oefentoetsen

Het beste kun je je voorbereiden door middel van de boeken met oefentoetsen van Guerra Edizioni. De Quaderni CILS. Door een oefentoets te maken weet je beter wat je kunt verwachten en is de kans groter dat je het examen succesvol afsluit. Het hele examen wordt opgestuurd naar Siena, waar de docenten het nakijken. Na circa 3 maanden kun je de uitslag verwachten.

Humor: waar lachen ze om in Italie?

Humor is persoonlijk. Toch vinden mensen in hetzelfde land toch hetzelfde grappig. Voor een deel. In Italië worden heel veel grappig gemaakt over stereotyperingen. Verschillen tussen Noord en Zuid, de maffia, de eeuwige student, de politiek. Het leukste is als mensen of een volk om zichzelf kunnen lachen. Je je eigen tekortkomingen ziet, maar er niet over in zit. Dat relativeert een probleem dat je eigenlijk hebt. En dat is fijn.

Italiaanse humor 1: Casa Surace

Casa Surace is een website, YouTube kanaal en Facebookpagina. Zij maken filmpjes die met name gaan over de verschillen tussen Noord en Zuid Italie. In onderstaand filmpje leggen ze uit wat een situatie teweeg brengt in Noord en in Zuid- Italie. Het vragen van de weg bijvoorbeeld. Als je in Milaan de weg vraagt krijg je een kort en helder antwoord en het advies om uit te kijken voor de parkeerwachters op die en die plek. Als je het echter in Zuid-Italie vraagt, krijg je meteen ook allerlei ongevraagd advies en opmerkingen over de zaken die op die weg liggen: waar je goede kaas kunt kopen en wie je tegen zult komen.

Italiaanse humor 2: The Pills

Een ander grappig YouTube kanaal is van The Pills. Dit gaat over een groep studenten, de eeuwigdurende student die 5e jaars “fuori corso” is, dwz aan zijn 9e jaar van zijn studie. Nietsnutten, fanulloni, die veel wiet roken en pretenderen erg cool en wereldwijs te zijn. Deze filmpjes zijn ondertiteld naar het Engels, maar dan moet je bij het tandwielletje van de instellingen even de ondertiteling aanklikken.

Italiaanse humor 3: Lercio

Lercio is de Italiaanse versie van de Speld. Of de Speld is de Italiaanse versie van Lercio. Nep nieuws wordt gemaakt. Grappige manier ook om inkijk te krijgen in Italiaanse fenomenen. De werkelijkheid wordt net een beetje aangepast en zo geridiculiseerd. Maar de basis is vaak wel een kern van waarheid. In dit filmpje is het nieuws dat Berlusconi bij een persconferentie niemand heeft beledigd en niet vulgair was.

Dit zijn relatieve nieuwkomers op het humor gebied. Daarnaast ken ik wat cabaratiers zoals Roberto Benigni, Beppe Grillo of Luciana Littizetto die al een tijdje meegaan. Maar graag kom ik in contact met nieuwe verse humor.

Italiaanse humor 4: spotprenten

Vauro Senesi en Gianluca Constantini maken leuke spotprenten over de politieke situatie in Italie. Soms maakt één tekeningetje in een opslag een ingewikkelde situatie duidelijk.

Waar moet jij erg om lachen in Italie?

Wil jij lachen terwijl je Italiaans leert, kom dan bij mij een cursus Italiaans volgen!

Niet zien, doen of weten in Italië

Nu ik al zo’n tien jaar me onderdompel in de Italiaanse cultuur, weet ik inmiddels dat niet alles wat met Italie te maken heeft goud is. Soms hebben boeken, films of muziek een goede marketing, maar is het gewoon bagger. Daarom hier een lijst van  NO, TI PREGO! in of uit Italie.

Slechte boeken

  1. De schrijver Fabio Volo. Komt binnenkort ook weer een boek van uit in Nederland. Kun je missen. Echt. Ik las zijn boek : “Un posto nel mondo“. Bah.
  2. Het kookboek “Homemade Happiness” pretendeert Italiaans te zijn, maar recepten kloppen niet en of het nu echt Italiaans is?
  3. Het kookboek “Vegetarisch en Vis” van Jolande Burg, hoewel de recepten wel oké zijn is de layout helemaal niet prettig om uit te werken als je aan het koken bent. Veel te druk en niet goed leesbaar.
  4. Het boek “Donau” van Magris is veel te moeilijk voor gewone stervelingen. Begin er alleen aan als je een dubbele master Europese Cultuurgeschiedenis hebt, je cum laude bent afgestudeerd.
  5. Boeken van Cesare Pavese zijn veel te zwaarmoedig 
  6. Don Camillo” van Guareschi mag een culturele schets geven van de strijd tussen communisme en kerk in Italie, het is inmiddels een achterhaalde klucht.

Italiaanse gewoontes die je niet over hoeft te nemen

  1. Als jij om 18:00 een Cappuccino wilt bestellen, dan bestel jij een Cappuccio! Jij doet lekker waar je zelf zin in hebt. En als jij een pizza met ananas wil, dan kun je altijd je eigen blik ananas meenemen naar de pizzeria en die aan de ober geven. Voor de kok. Dat dat in Italie eigenlijk helemaal niet HEURT, dat hoef jij niet te weten.

Films en televisie die je niet  hoeft te zien en te kijken

  1. De cultureel verantwoorde film over het leven in plattelandsdorp “Le Quattre Volte” is een oersaaie film. Niet kijken.
  2. Rai Uno. Bhèè. Tenzij je je Italiaans wilt oefenen. Je hebt er het risico zeer slechte “journalistiek” tegen te komen, zoals van Bruno Vespa, Maurizio Costanzo en Vittorio Sgarbi. Ook zijn er veel te veel sentimentele praatprogramma’s met nitwits, plastisch geherstructureerde dozen op hoge hakken en opdringerige religieuze praatprogramma’s.
  3. Ook niet kijken: de film van de beroemde regisseur Sorrentino “Il Divo”, hoewel het thema erg interessant is, is het verhaal veel te filmisch en saai. Te weinig dialoog en actie.

Niet bezoeken in Italie

  1. Ga niet door de de binnenstad van Venezie lopen om 15:00 ’s middags op 15 Augustus. Het is dan veel te warm en alle winkels zijn dicht. Bovendien lopen er veel te veel toeristen en is de koffie op San Marco veel te duur. De authentieke ervaring is dan een verbrande rode neus.
  2. Ga ook niet naar het Gardameer in de zomervakantie. Veel te toeristisch. Niet meer leuk.
  3. Ga niet naar elke pinacoteca (museum) of élke kerk als je op rondreis bent. Soms word je gewoon moe van al die Madonna’s met kind en nóg een San Sebastiano met pijlen doorkliefd. Bewaar je aandacht voor 1 à 2 musea en kerken, maar ga ze niet allemaal afwerken.

Welke muziek je niet hoeft te luisteren

  1. De muziekgroep “Il Volo”. Vreselijk sentimenteel en kitsch.
  2. Het allerslechtste Italiaanse liedje heb ik ook ooit een artikel over geschreven. Lees daar hier meer over.

Wat is jouw tip om NIET te doen/zien/horen in Italie?

Examen doen op zijn Italiaans!

Onlangs las ik een artikel dat Italianen zo bang zijn op school/ voor hun schoolresultaten. Dat verbaasde mij niks. In Italie gaan de examens nog steeds om het uit het hoofd leren van een eindeloze hoeveelheid data. Die moet je dan in een zenuwslopend mondeling examen kunnen reproduceren.

Mondeling examen

Natuurlijk zijn er docenten die je op je gemak stellen, die je eerst een makkelijke vraag geven. Maar ook zijn er de stuk chagrijnen, die zelf opzien tegen een eindeloze dag van vervelende studentjes die hun huiswerk niet hebben gemaakt en het steeds opnieuw stellen van dezelfde vragen. Ook in Nederland heb je leuke en stomme, goede en slechte docenten, maar in Italie zijn de examens mondeling en krijgen deze verschillen meer betekenis. Moeten er in Nederland bij de mondelinge schoolexamens altijd twee examinatoren aanwezig zijn en een schriftelijke verantwoording worden afgelegd, in Italie ontbreekt dit vaak. Regelmatig was er maar één docent en een schriftelijke verantwoording over mijn resultaat heb ik nooit gezien bij mijn mondelinge examens.

Verhalen over examens uit de praktijk

Ik herinner mij een examen over rechtsgeschiedenis waarbij mij alleen de dag bekend was waarop het examen werd afgenomen. In de wachtzaal bracht ik de dag door met andere studenten, lees: zenuwlijers.  En maar wachten totdat ik werd geroepen. Om 9:00 uur was ik aanwezig, maar uiteindelijk werd ik pas rond 16:00 geroepen dat ik aan de beurt was. Was het mijn gebrekkige kennis van de gang van zaken? Een andere keer ging ik goed voorbereid naar de faculteit om examen af te leggen, was de deur dicht ivm een staking. Jammer was dat. Bij weer een ander examen zat de docent zijn sigaret te roken terwijl ik zijn vragen beantwoordde. Waar ze in Nederland bij een examen over Romeinse geschiedenis al blij waren als je wist wanneer de drie Punische Oorlogen hadden plaatsgevonden, moest ik in Italië weten welke Siciliaanse steden door Grieken en welke door Romeinen waren gesticht.

Taalexamen

Nu ga ik 8 Juni opnieuw een Italiaans examen afleggen van de Universiteit van Siena. Deze wordt in Amsterdam afgenomen bij het Istituto di Cultura.  Het examen duurt minstens 5 uur. Het taalexamen CILS C2 bestaat uit vijf onderdelen. Luistervaardigheid, leesvaardigheid, mondeling, schriftelijk en een soort linguistiek/communicatie. Ik vrees dat ik al na twee onderdelen, die elk weer uit twee tot vier toetsen bestaan, ben uitgeput. Toch is zo’n vreselijk, afzichtelijke toets wel leuk áls je het  haalt. Nog meer dan bij de Nederlandse toetsen heb je het gevoel écht iets bijzonders te hebben gepresteerd.

Heb jij wel eens een examen afgelegd in Italie?

Italiaans kindereten: de drie P’s.

Niet iedereen houdt van koken. Je komt uit je werk, de kinderen hangen aan je been en ondertussen moet je achter het fornuis staan en bedenken: wat eten we in hemelsnaam vandaag weer? En dan dat eeuwige gezeur! “Bhè, dat is echt SUPER vies mama!”, als jij eens je best hebt gedaan.

Echt Italiaans eten is vaak met ingrediënten die kinderen niet lusten. Tijd. Liefde. Wordt niet gewaardeerd. Je wordt genadeloos afgerekend op de hoeveelheid en de soort groente. Aubergine, groene asperges, pompoen: ik houd ervan, maar mijn kinderen niet.  Nadine van bijna drie wil alleen polentafrietjes en gehaktballetjes. Kindereten

Ik ga jullie een geheim verklappen. Ik verbaster mijn Italiaanse gerechten zó, dat tenminste Lukas van vijf gaat mee-eten.  Soms wil ik gewoon geen gezeur aan tafel. Of heel snel iets klaar hebben. Vijftien minuten max.  Daarom geef ik je nu drie gerechten mét groente die kinderen lekker vinden, die je in minder dan 10 minuten klaar hebt en die je, met wat moeite, kunt herleiden tot de Italiaanse keuken. Ik houd me aan de regel van de drie p’s. Want ook de kinderen in Italie houden gewoon van pasta, pannenkoeken en pizza.

 

Italiaans kindereten 1: pasta all’amatriciana

Een klassieker uit de Italiaanse keuken en mijn kinderen vinden het heerlijk. Eigenlijk moet dit met varkenswang, maar zie dat maar eens op de kop te tikken in Schoonhoven. Gewoon gerookt buikspek van het varken dus.  Uit een pakje van de supermarkt.

Ingrediënten: een zakje gerookt spek

één fles biologische tomatensaus (beste prijs/kwaliteit), zonder toegevoegd smaakje

een glas rode wijn (de alcohol verdampt uit de saus, maar de wijn geeft wel smaak aan het gerecht)

pecorino kaas

Bereidingswijze: bak het spek even aan, doe de wijn erbij en laat even pruttelen vijf minuutjes. Doe dan de tomatensaus erbij en laat nog 15 minuten pruttelen. De wijn heeft totaal twintig minuten kooktijd nodig om de alcohol te verdampen. Dus daar houd ik me aan. Alcohol mogen de kinderen wel stiekem doen als ze 14 zijn.  Als de saus klaar is doe je er nog een handje fijn geraspte pecorino doorheen en ecco pronto!

Voor de pasta geldt natuurlijk de gulden regel 1: koop goede pasta (de cecco), kook in een grote pan met veel water met een eetlepel zout en houd je aan de al dente kooktijd.

Last but not least: neem zelf ook een glas wijn. Is goed voor de bloedsomloop.

 

Italiaans kindereten 2: Pizza 

Pizza vinden veel kinderen lekker. Maar hoe krijg je nieuwe smaken door die kinderstrotjes? Ongemerkt! Geef ze iets wat ze kennen en verander het een klein beetje.

Ingredienten: kant en klare pizza bodem

klein pak verse andijvie

gezouten kappertjes

zwarte olijven

mozzarella

Hier is de truc: koop goede ingredienten: gezouten kappertjes hebben ze bij zoet, zout en wijn en goede zwarte olijven met pit bij de Marokkaanse Souk op het Plesmanplein. Bij de Appie hebben ze kant en klare pizzabodems met de tomatensaus er al op. Als je nu de andijvie even kort in wat olie aanbakt vijf minuten kun je deze op de pizza doen met de zwarte olijven. Die gezouten kappertjes moet je even goed onder water afspoelen. Die doe je ook op de pizza, met de mozzarella en dan bak je hem af in 15 of 20 minuten.

In het oorspronkelijke recept van de Napolitaanse pizza vereniging moet deze pizza met provolone kaas. Maar ook daar geld: niet aan te komen, en kinderen hebben liever de vettige niet-uitgesproken mozzarella.  Wil je het op safe spelen, doe dan de kappertjes op de pizzahelft voor de Grote Mensen. Want de kans dat je kinderen die gezouten kappertjes wegkrijgen is vrij klein. We zijn al blij met de andijvie. A small step for (man)kind, a big step for a family.

 

Italiaans kindereten 3: pannenkoeken

Je maakt pannenkoeken. Deze ga je vullen met een Italiaans mengseltje van spinazie, ricotta en parmezaanse kaas. Je vouwt ze dubbel.  De pannenkoeken noem je crêpes, en hoppakee: je hebt een Italiaans gerecht op tafel.

Voor dat mengseltje neem je een glazen pot spinazie (zonder room, niet uit het vriesvak), een bakje ricotta en een hand fijngeraspte parmezaanse kaas. De spinazie, daar moet je het water uitknijpen of even in een vergiet doen. De ingrediënten verwarm je met elkaar even in de magnetron. Hier doe je nog wat zout en peper bij.  Proef even.

In de oorspronkelijke versie doe je er nog bechamel saus overheen en gaat het in de oven. Doe dat maar een keer als je echt tijd hebt. Zondag ofzo. Of als de kinderen het huis uit zijn. Als je met pensioen bent.

Later.

 

Strijdliederen ten tijde van Mussolini

De Duce, Mussolini, had een totalitaire greep op de Italiaanse samenleving. Dat wil zeggen dat de politiek ook invloed had op het dagelijkse leven van mensen. Een goed voorbeeld hiervan zijn de fascistische liederen die in die tijd zijn gemaakt en werden gezongen.

Het lied ‘Avanti gloriose schiere’

‘Ik verlaat moeder en mijn lieve huisje, mijn kleine lieve kind en ga het lot dat me wacht tegemoet. Zodat glorie mij zal toekomen, zodat in de borsten, in het bloed van iedereen één enkele kreet: het Keizerrijk, zal weerklinken. Vooruit glorieuze troepen. We planten de vlaggen van de driekleur. Afrika zal Rome heten, de grote naam hebben van de eeuwige beschaving. Jij kust me, lief kind en zegt me: met jou vertrek ik, geef me slechts jouw liefde en een geweer, de moed en het vertrouwen zal ik hebben. Ik ben vrouw van Italie en ik laat niet niet in de steek wie van Italie een Keizerrijk maakt. Vooruit glorieuze troepen. We planten de vlaggen van de driekleur. Afrika zal Rome heten en de grote naam hebben van de eeuwige beschaving. Het is de herinnering aan oude soldaten die ons leidt op de nieuwe weg. Zoveel groene vliegeniers, allen één en omarmd in één lot. Jeugd zingt men en dat lied geeft ons kracht, liefde en veroveringen. Vooruit glorieuze troepen; we planten de vlaggen van de driekleur. Afrika zal Rome heten; de grote naam hebben van de eeuwige beschaving.’

Notities bij de vertaling

Het is interessant te zien dat vrouwen en kinderen in dit lied het geweer wordt gegeven. Opofferingsgezindheid wordt gepredikt, voor het vaderland. Je zou het ook fatalisme kunnen noemen. Om het lied te beluisteren, klik hier. Op het begin van de film ‘Una giornata particolare’ zie je ook hoe hele wijken uitliepen als de megafoons de buurt opriepen door middel van dit soort liederen. Ook zie je in dit lied het verlangen naar de herrijzenis van het oude imperium (de herinnering aan oude soldaten) (Afrika zal Rome heten). Het was Italië dat het fascisme heeft uitgevonden en heeft geëxporteerd.

 

Documentairemaker Lorella Zanardo in Utrecht

Gisteren was in Utrecht de ‘Domenica Particolare’, een Culturele Zondag geheel georganiseerd in het thema Italie. Uiteindelijk belande ik in een debat met Lorella Zanardo, maar er was veel meer te doen.

Programma culturele zondag

Er waren ontzettend veel leuke dingen te zien, beluisteren en doen en ik ben naar de boekenmarkt geweest van de Werkgroep Italie Studies. Ook was er een interview met Roberto Scarpinato, Siciliaans magistraat en openbaar aanklager van Andreotti in de jaren ’90. Hij waarschuwde voor de groei van de maffia, benadrukte dat het zeker geen pizzabakkers zijn en ziet perspectief in een groeiend Europa. Dat wil zeggen: perspectief zowel voor de maffia om te groeien, als voor een verenigd Europa om het aan te pakken.

Debat over vrouwen in de media

Daarna ben ik naar 5* hotel Karel V gegaan, want daar was een debat over ‘vrouwen in de media’. Onder het gastheerschap van Rosi Braidotti, professor in Utrecht voor vrouwenstudies was daar de documentaire maakster Lorella Zanardo. Zij heeft ‘Il corpo delle donne’ gemaakt, waarvan hier de engelse versie. Een docu over hoe vrouwen in de media worden geportretteerd in Italie. Ze hebben allemaal fragmenten achter elkaar gezet waarin vrouwen worden geportretteerd als decoratie, sekssymbool.

Positie van vrouwen in Italie

De positie van vrouwen in Italie is niet echt een lichtend voorbeeld van emancipatie. Nou houden heel veel mensen van vrouwelijk schoon.  Het is echter niet nodig daar jezelf voor vernederen. Met name sinds Berlusconi de televisie commercialiseerde lijkt het voor vrouwen een vereiste om fysiek aandacht te krijgen. Berlusconi heeft in zijn politieke partij een macho cultuur ingesteld. Zo gaf hij aan alle vrouwelijke parlementsleden van zijn partij die meestemden met zijn voorstel onlangs een gouden ring ter waarde van teveel geld.

Mijn opinie

Nou heb ik toch altijd de neiging het op te nemen voor de mannen, het zwakke geslacht, dus vroeg ik bij het debat na afloop of het ook niet het geval was dat de Italiaanse vrouw zich wel erg gemakkelijk neerlegt bij het Berlusconische ideaal van schoonheid. In Italie heb ik een gevoel van voortdurend tekortschieten wat elegantie betreft. Maar Italianen zijn nu eenmaal mensen voor wie de liefhebberij van de esthetica een vaderlandslievende daad is. De Italianen zijn de beste kunsthistorici in de wereld, zij kunnen beter dan wie dan ook uitleggen en begrijpen wat schoonheid is. Dit werd mij min of meer uitgelegd. En daar heb ik ook wel begrip voor. Ik vind ook niet dat alle vrouwen hun okselhaar moeten laten groeien, dus het is een gecompliceerde zaak.

Ook was er bij de bijeenkomst een professor Italianistiek en vrouwenstudies Serena Sapegno die een film liet zien van een in Italie door vrouwen zeer gewaardeerd theaterstuk over de positie van vrouwen.

 

Gedichten van Alda Merini

Alda Merini is een bijzondere dichteres. In Italie heb ik een boekje gekocht van haar. Ik raakte gefascineerd door de achterflap.

Gekweld en getalenteerd

Alda Merini is een schrijfster/dichteres die psychische problemen heeft gekend, maar toch, of misschien wel juist daardoor, inspirerende dingen schrijft. Soms leest haar werk als een delyrium, dan weer weet ze je echt te raken. Ze schreef veel poezie en verhalen vanuit een instituut / opvang voor mensen in geestelijke nood. Ze is aardig van het padje geweest, maar haar gedichten zijn prachtig. Ik nam twee boekjes van haar mee uit Italie, een dichtbundeltje en een relaas van een periode uit haar leven, autobiografisch.

Populair bij muzikanten

Bij een cd handel in Milaan zag ik vervolgens dat een italiaanse zanger haar werk op muziek heeft gezet. Giovanni Nuti. Later kwam ik haar naam opnieuw tegen op de prachtige cd van Roberta Gambarini en Andrea Donati, die iedereen echt moet beluisteren. Ook hier zijn de teksten afkomstig van Merini. Afgelopen november is Merini gestorven, wellicht vandaar de vele aandacht.

Italiaanse tekst

Padre, se scrivere è una colpa
perché Dio mi ha dato la parola
per parlare con trepidi linguaggi
d’amore a chi mi ascolta?
Ormai vecchia di anni e senescente,
dove trovare un filo di erba buona?
Che sai dei miei conventi, della grazia
matura delle sante, delle grandi
anime folli? Che posso io trovare
tra gli osanna dell’uomo di cultura?
Altrove è il canto, altrove è  la parola
e Dio non la pronuncia. 


(Alda Merini uit “Ballate non pagate”)

Foto van Giuliano Grittini

Nederlandse tekst

Vader, als schrijven een zonde is

waarom heeft God me dan het woord gegeven?

om te praten met angstige talen

in liefde voor wie mij hoort?

Waar zal ik een strohalm vinden

oud van de jaren en bejaard?

Wat weet je van mijn afzondering, van de volwassen genade  

van de heiligen, van de grote

waanzinnige geesten? Wat zou ik kunnen vinden

tussen de hosanna’s van de gecultiveerden?

Elders is het lied, elders is het woord

en God spreekt het niet uit. 

(vertaling door L. Lomme. Suggesties over het vertalen van ‘un filo di erba buona’, ‘senescente’ of iets anders zijn welkom). 

Ook op Italieplein schreef ik een column over Alda Merini en haar gedicht dat werd gebruikt door de jazz zangeres Roberta Gambarini. En met Antoinette Sisto vertaalde ik gedichten voor Meander Magazine, een online tijdschrift over poezie. Op die website kun je ook een biografie over haar leven vinden. Hieronder heb ik een gedicht van haar, en mijn vertaling daarbij.

Doelpuntrijk duel eindigt nadelig voor zowel FC Utrecht als Napoli

Door onze correspondent Tijmen Pars.

Doelpuntrijk duel eindigt  nadelig voor zowel FC Utrecht als Napoli

Een koude winterse dag moet voor veel FC Utrecht-supporters en een aantal afgereisde Napolitanen een warme voetbalavond worden. FC Utrecht en Napoli ontmoeten elkaar in de Galgenwaard waar beide ploegen op zoek zijn naar een overwinning om nog kans te maken om te overwinteren in de Europa League. Op papier is Napoli de sterkste ploeg. Hun spits Cavani is in zijn ééntje al meer waard dan de hele selectie van de Domstedelingen.  Dit weerhoudt de rood witten en de supporters er niet van om voor een overwinning te gaan.

Cavani krijgt thuispubliek snel stil

De laatste broodjes Unox en bakken koffie gaan over de toonbank wanneer het eerste fluitsignaal klinkt. Eduardo Iturralde Gonzalez, die eerder deze week el Classico floot ( Barcelona-Real Madrid ) fluit deze week een wedstrijd op een wat lager podium. De bal gaat wat rond en de laatste supporters nemen  hun plek in bezit, hopend op een mooie wedstrijd om de kou te onderdrukken. Op spektakel hoeft men niet lang te wachten, wanneer  de eerdergenoemde Cavani met een geweldig schot vanaf de zijkant, de bal in het net weet te krijgen. De tweede keeper van het Nederlands elftal, Michel Vorm, vist achter het net en kan de bal vervolgens uit het net vissen : 0-1.

Wakker geschud Utrecht vermaakt supporters

Het publiek is stil en verrast en hoopt op een terugkeer van FC Utrecht. Ricky van Wolfswinkel, die al weken uit vorm is, weet de bal twee minuten later door middel van een klein tikje in het doel te werken. Dit keer ligt de bal in het andere doel en de 1-1 kan worden bijgeschreven. Als hij even later mag aanleggen voor een penalty weet hij de Italiaanse keeper wederom te passeren. Het avondje FC Utrecht mag zich nu al kronen tot een geweldige ervaring. De spelers van Napoli zijn wat onzorgvuldig, raken veel ballen kwijt en weten weinig kansen te crexebren. Wanneer Frank Demouge net voor de thee de 3-1 binnenkopt kan het publiek nogmaals op de stoeltjes gaan staan. Een mooi resultaat ligt in het verschiet. Helaas weet Cavani, net als Van Wolfswinkel, zijn tweede van de avond te maken uit een penalty, waardoor de ruststand 3-2 is.

Twaalf tegen elf betere spelers

Voor FC Utrecht is het hopen dat dit niet de doodsteek is. Een mindere ploeg die voor staat speelt met vleugels, dat zie je duidelijk aan alle Utrechters. Napoli heeft de achterstand echter verkleind naar 1 punt, dus er valt nog een hoop te halen. Het publiek praat nog even over de mooie acties die het gezien heeft, over de in hun ogen onterechte penalty tegen en over de lekkere hamburger die enkele minuten later door meerdere kiezen fijn wordt gekauwd. De spelers komen het veld weer op en het publiek staat er wederom als een twaalfde man achter. x91Come on Utreg, Come on Utreeeeeeeg!! Red White Army Red White Army!!x92 Eens kijken of de spelers het publiek kunnen verblijden. Napoli komt beduidend beter uit de startblokken voor de tweede helft dan de thuisspelende ploeg. Nu pas zie je het verschil in niveau tussen beide ploegen en begrijp je waarom Napoli meedraait in de subtop van de Italiaanse Serie A.

De Spanjaard fluit voor het laatst

De in het blauw geklede Italianen kappen en draaien veel rond het zestienmetergebied. De verdediging van FC Utrecht krijgt het, naarmate de tweede helft verstrijkt, steeds benauwder. Het is wachten op een doelpunt van de uitploeg maar die blijft nog even uit. Tot het wederom Cavani is die een doelpunt op zijn naam mag schrijven. Hij viert het feestje met zijn ploeggenoten en de meegereisde supporters. De Italianen roeien door met alle riemen die ze hebben, door meermaals te wisselen. Ze gaan direct aanvallender spelen om een overwinning te forceren. Het aantal kansen blijft toenemen maar verder dan een bal op de paal komen ze niet. Ook FC Utrecht komt niet meer tot scoren. En wanneer zij in de laatste minuut dan ook nog een kansrijke situatie verprutsen, is het echt voorbij. Gonzalez fluit voor de laatste keer en 22 spelers druipen teleurgesteld het veld af. Zij hadden allen niets aan deze uitslag, waardoor de andere teams in de poule, Liverpool en Steau Boekarest zich mogen voegen bij de overwinteraars.