Italiaans kindereten: de drie P’s.

Niet iedereen houdt van koken. Je komt uit je werk, de kinderen hangen aan je been en ondertussen moet je achter het fornuis staan en bedenken: wat eten we in hemelsnaam vandaag weer? En dan dat eeuwige gezeur! “Bhè, dat is echt SUPER vies mama!”, als jij eens je best hebt gedaan.

Echt Italiaans eten is vaak met ingrediënten die kinderen niet lusten. Tijd. Liefde. Wordt niet gewaardeerd. Je wordt genadeloos afgerekend op de hoeveelheid en de soort groente. Aubergine, groene asperges, pompoen: ik houd ervan, maar mijn kinderen niet.  Nadine van bijna drie wil alleen polentafrietjes en gehaktballetjes. Kindereten

Ik ga jullie een geheim verklappen. Ik verbaster mijn Italiaanse gerechten zó, dat tenminste Lukas van vijf gaat mee-eten.  Soms wil ik gewoon geen gezeur aan tafel. Of heel snel iets klaar hebben. Vijftien minuten max.  Daarom geef ik je nu drie gerechten mét groente die kinderen lekker vinden, die je in minder dan 10 minuten klaar hebt en die je, met wat moeite, kunt herleiden tot de Italiaanse keuken. Ik houd me aan de regel van de drie p’s. Want ook de kinderen in Italie houden gewoon van pasta, pannenkoeken en pizza.

 

Italiaans kindereten 1: pasta all’amatriciana

Een klassieker uit de Italiaanse keuken en mijn kinderen vinden het heerlijk. Eigenlijk moet dit met varkenswang, maar zie dat maar eens op de kop te tikken in Schoonhoven. Gewoon gerookt buikspek van het varken dus.  Uit een pakje van de supermarkt.

Ingrediënten: een zakje gerookt spek

één fles biologische tomatensaus (beste prijs/kwaliteit), zonder toegevoegd smaakje

een glas rode wijn (de alcohol verdampt uit de saus, maar de wijn geeft wel smaak aan het gerecht)

pecorino kaas

Bereidingswijze: bak het spek even aan, doe de wijn erbij en laat even pruttelen vijf minuutjes. Doe dan de tomatensaus erbij en laat nog 15 minuten pruttelen. De wijn heeft totaal twintig minuten kooktijd nodig om de alcohol te verdampen. Dus daar houd ik me aan. Alcohol mogen de kinderen wel stiekem doen als ze 14 zijn.  Als de saus klaar is doe je er nog een handje fijn geraspte pecorino doorheen en ecco pronto!

Voor de pasta geldt natuurlijk de gulden regel 1: koop goede pasta (de cecco), kook in een grote pan met veel water met een eetlepel zout en houd je aan de al dente kooktijd.

Last but not least: neem zelf ook een glas wijn. Is goed voor de bloedsomloop.

 

Italiaans kindereten 2: Pizza 

Pizza vinden veel kinderen lekker. Maar hoe krijg je nieuwe smaken door die kinderstrotjes? Ongemerkt! Geef ze iets wat ze kennen en verander het een klein beetje.

Ingredienten: kant en klare pizza bodem

klein pak verse andijvie

gezouten kappertjes

zwarte olijven

mozzarella

Hier is de truc: koop goede ingredienten: gezouten kappertjes hebben ze bij zoet, zout en wijn en goede zwarte olijven met pit bij de Marokkaanse Souk op het Plesmanplein. Bij de Appie hebben ze kant en klare pizzabodems met de tomatensaus er al op. Als je nu de andijvie even kort in wat olie aanbakt vijf minuten kun je deze op de pizza doen met de zwarte olijven. Die gezouten kappertjes moet je even goed onder water afspoelen. Die doe je ook op de pizza, met de mozzarella en dan bak je hem af in 15 of 20 minuten.

In het oorspronkelijke recept van de Napolitaanse pizza vereniging moet deze pizza met provolone kaas. Maar ook daar geld: niet aan te komen, en kinderen hebben liever de vettige niet-uitgesproken mozzarella.  Wil je het op safe spelen, doe dan de kappertjes op de pizzahelft voor de Grote Mensen. Want de kans dat je kinderen die gezouten kappertjes wegkrijgen is vrij klein. We zijn al blij met de andijvie. A small step for (man)kind, a big step for a family.

 

Italiaans kindereten 3: pannenkoeken

Je maakt pannenkoeken. Deze ga je vullen met een Italiaans mengseltje van spinazie, ricotta en parmezaanse kaas. Je vouwt ze dubbel.  De pannenkoeken noem je crêpes, en hoppakee: je hebt een Italiaans gerecht op tafel.

Voor dat mengseltje neem je een glazen pot spinazie (zonder room, niet uit het vriesvak), een bakje ricotta en een hand fijngeraspte parmezaanse kaas. De spinazie, daar moet je het water uitknijpen of even in een vergiet doen. De ingrediënten verwarm je met elkaar even in de magnetron. Hier doe je nog wat zout en peper bij.  Proef even.

In de oorspronkelijke versie doe je er nog bechamel saus overheen en gaat het in de oven. Doe dat maar een keer als je echt tijd hebt. Zondag ofzo. Of als de kinderen het huis uit zijn. Als je met pensioen bent.

Later.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *