Fabio Volo ‘Un posto nel mondo’

Dit boek is uitgekomen in 2006. Ik kreeg het aangeraden bij Bonardi want:

1. Ik was op zoek naar iets lichts voor de vakantie, wat betekent dat er geen literatuur met hoofdletter L kan voorbijkomen (lastig taalgebruik houdt mijn leesplezier soms wat op).

2. Het was een groot succes in Italie. En ja, ik vind succes niet een onbelangrijke indicatie voor een goede leesbarheid van een verhaal.

Grazia Casagrande (critica) heeft de juiste kritiek al gegeven: ‘een liefdesverhaal zoals zoveel, ongewone levenskeuzes (liefde, maar niet samenwonen), maar die toch al ingeburgerd zijn, simpele psychologie die aspireert niet banaal te zijn, personages met wie het voor leeftijdsgenoten makkelijk te identificeren is: dit zijn de eerlijke ingredienten van een goed uitgevers-succes’.

Fabio Volo schreef veel boeken, ook verscheen in Nederland een vertaling van een boek over het vaderschap. “Het hoort er allemaal bij“. Een beetje een Kluun achtig boek “Help ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt”, alleen dan van Italianse komaf.

Ja hoor!

Tijdens het lezen sloeg ik soms het boek dicht en riep heel hard ‘ja hoor’ als reactie op de cliché’s die werden tentoongespreid. Het hielp maar voor korte duur, met name de laatste 50 pagina’s heb ik echt door moeten worstelen. Geen aanrader dus.

De presentatie van het boek laat ook te wensen over. Het ziet er allemaal heel ‘clean’ uit, maar die combinatie van de foute titel ‘Een plek op de wereld’ en dan dat plaatje! Een ‘plek’ op de wereld. Altijd erg jammer als voor de hand liggende dingen zo worden uitgelegd.

Het verhaal

Oja: waar gaat het boek over! Dertigers die een mid-life crisis hebben (bij dertigers heet dat anders, maar ik verkeer te weinig in kringen die dat soort termen gebruiken, dus weet ik het woord niet meer). De hoofdpersoon probeert zijn leven zin te geven en daarbij zit hij vooral zichzelf in de weg. De oplossing: een verre reis (want dan leer je jezelf kennen) en hoppakee het leven is ineens carpe diem! Nu heb ik het boek toch gekocht, want ik identificeerde mezelf met de dertiger in mid-life crisis van de achterflap. Maar het bleek toch niet nodig te zijn om me daarmee te identificeren. Gelukkig maar.

Heel erg grappig: The Pills hebben een grappige sketch gemaakt over Fabio Volo – boeken.

“Un posto nel mondo” is niet in het Nederlands vertaald.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *