Moedertaal en methode

Vorig jaar had ik een grote klas beginners Italiaans die ik best lastig vond. Ik ben geen succes met grote groepen en de communicatie in het Italiaans en orde handhaven vind ik dan lastig. Ik zag mezelf genoodzaakt terug te vallen op het Nederlands en hierdoor is een groot deel van de cursus in het Nederlands gegaan. Erg jammer, want ik weet: doeltaal = voertaal is beter. In mijn eigen schooltje in Schoonhoven heb ik kleine klasjes waar ik kan kiezen voor doeltaal = voertaal. Maar, soms leg ik de grammatica toch even uit in het Nederlands. Omdat ik er zeker van wil zijn dat het is begrepen.

Tegenwoordig wordt op veel plaatsen geadverteerd met native speakers. Zeker, zij spreken vaak beter hun taal en kennen beter de culturele gebruiken en do’s en don’ts in hun taal. Toch voel ik me gerustgesteld in het feit dat ik een leermodel vorm. Ik heb de taal geleerd en ben daarin een voorbeeld voor mijn leerlingen. Ik weet wat gangbare fouten zijn en welke dingen moeilijk zijn. Leerlingen voelen zich bij mij wellicht meer op hun gemak om fouten te maken. Ook heb ik twee jaar in Italie gewoond, heb ik net C2 examen gedaan, lees ik veel, kijk films en weet hoe de pastamachine werkt.

Ideaalbeeld

Er zijn niet-native speakers die succesvolle romans hebben geschreven in hun tweede taal. Denk bijvoorbeeld aan Kader Abdolah voor het Nederlands. Heel knap is dat. Vloeiend zijn in je taalgebruik, nuances en emoties genuanceerd en gedetailleerd uitdrukken. Dat is mijn ideaal. Niet een roman schrijven, maar me zo genuanceerd uit kunnen drukken in het Italiaans. Dat een Italiaan het mooi vind en niet raar wat je zegt. Dat is een persoonlijk verlangen natuurlijk. Heeft wellicht helemaal niet zoveel te maken met de techniek van de taal.

Eerst denken dan doen

Graag zou ik accentloos Italiaans willen spreken. In Rome dachten ze al dat ik uit Bologna kwam, waar ik studeerde. Maar dat was vast een vals compliment. Ik zie en ruik een ‘crucco’ als ik in de spiegel kijk. Als ik rustig en bedachtzaam spreek, gaat het best goed. Maar als ik betrokken ben bij een onderwerp en mezelf vergeet dan let ik niet op grammatica en uitspraak. Impulsiviteit is wel één van mijn karaktertrekken, dus dat is best lastig.

Didactiek

Pas sinds korte tijd ben ik aan het leren over effectief leren. Ik geef al vijf jaar les en heb al wel geleerd over mijn persoonlijke aanpak, mijn houding en leerstijl als docent, maar ik kom nu pas aan andere dingen toe. Wat werkt en wat werkt niet? Wat zijn de nieuwste inzichten over taalverwerving? Hoe kan ik theater gebruiken in mijn lessen? Wat is een ascolto rilassato? Wat is een esercizio guidato? Hoe kan ik vanaf les 1 Italiaans praten zonder over te hoeven schakelen naar het Nederlands? Ik ben er mee bezig.

Wat maakte jouw favoriete docent tot een goede docent?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *